Profil de Boonyaveel*•ิ_•ิ*l หัวหน้าแก็งค์ห...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
2 mars BB GUN โหด มัน ฮา หลังจากเจอเรื่องเครียดกันมาตลอดทั้งสัปดาห์ ก็ได้เวลารวมกลุ่มมาเฮฮากันซะทีกับแก็งค์เพื่อนซี้ เพื่อนตาย พากันไป 5 ชีวิต มีเกรซ ปุ้ย พี่เอก แล้วก็พี่โจ (สามีเกรซ กับปุ้ย) และเดี๊ยนเอง (ซี้จนเกรซกับปุ้ยบอกว่าเดี๊ยนจะไปเป็นเมียน้อยสองครอบครัวนี้อยู่แล้ว ..ช่วยไม่ได้เนื่องจากไม่หามาให้ฉันสักทีก็คงต้องเกาะติดพวกแกไปอีกนานแหละ โฮะ โฮะ) เรานัดรวมตัวกันเช้าวันอาทิตย์ไปเล่น BB GUN กัน ไอ่เราก็คันไม้คันมือเนื่องจากชอบยิงปืนมากๆ เพิ่งรู้ว่ามีเกมส์แบบนี้ด้วยก็เลยตกลง โอเช แต่ใครก็คงไมเห่อเท่าพี่เอกที่ซื้อชุดกันกระสุนมาพร้อม สดๆซิงๆ ยังไม่ได้ซักเลย หุหุ แต่ละคนก็ช่างแต่งตัวได้พรางเข้ากับป่าซะจริง จริ๊ง โดยเฉพาะปุ้ย ชีล่อชุดทหารมาทั้งตัว ประมาณตัดไม้ข่มนาง ฝีมือไม่ต้องเพราะครั้งแรกเหมือนกัน แต่เรานี้สิ ล่อเสื้อชมพูแปร๋น ดีนะที่เอาเสื้อกันหนาวสีเขียวไปด้วยไม่งั้นคงเป็นเป้านิ่งดีๆนี้เอง พวกเราพากันไปร้าน The Fox แถวสันกำแพงสนามที่ออกแนวป่าเล็กน้อย หลังจากแต่งองค์ทรงเครื่อง และเลือกปืน โดยสาวๆ ขออาร์ก้ากัน ส่วนผู้ชายก็เลือกปืนหนักๆกันไป หลังจากเจ้าของร้านสอนวิธีจับปืน การบรรจุกระสุนกฎกติกา แล้วก็ความปลอดภัยกันเสร็จสรรพ ก็ได้เวลาลงสนาม แต่อย่างไรซะพวกเราก็ไม่พลาดที่จะแชะรูปไว้เป็นหลักฐาน อันนี้ตามไปดู hi5 หลังจากที่ปุ้ยลงละกันนะจ๊ะ เขาบอกเรามือใหม่มาเช้าจะดี เพราะช่วงบ่ายคนจะเยอะ พี่เขาเลยส่งคนมาคุมด้วย เป็นหัวหน้าทีม โดยสาว สาว สาว (ห้ามเติมเหลือน้อยนะ) ได้หัวหน้าทีมเป็นหนุ่มหล่อมาดเข้ม นามพี่หนึ่งส่วนทีมสามี (ของเพื่อนเกลอ) ได้หัวหน้าทีมชื่อพี่ต้น เราเริ่มสตาร์ท กันคนละฝั่งแล้วค่อยยิงต้อนเข้ามา เกมส์นี้ อยู่ที่ว่าวิ่งเร็ว หลบเร็ว ยิงเร็ว แต่สำหรับอิฉัน มิมีปัญหาเนื่องจากอดีตนักกรีฑา 13 เหรียญทอง และฉายา 'นังเลียงผา' ที่เพื่อนๆให้สมัยเป็นผู้แทนชั้นปี ตอนไปสำรวจเซอร์เวย์ทางขึ้นดอยสุเทพ รุ่นพี่บอก ตูไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหน ถึกเฮ้ยฮึดเท่าแกจริงๆ หุหุ ได้ไงเนอะ นอกเรื่องไปซะเยอะ กลับมาต่อ พอเล่นเกมส์แรก ยังไม่ทันไร พี่โจแกก็โดนยิงออกไปเสียแล้ว เป็นอยู่สองสามตา พี่โจก็เจ๋งขึ้นเรื่อยๆ ยิงกันสนั่นหวั่นไหว สักพักคนเริ่มมาโอ้ เพิ่งรู้คนเยอะ สนุกกว่า ก็มันต้องดูรอบด้านเลยละ ซ้าย ขวา หน้า หลัง สงสารก็แต่คนที่อ้อมมายิงอิฉัน ดันอ้อมมาข้างหลัง เราก็ตกใจ เผลอยิงไปเป็นชุด ปรากฏว่าพอจบเกมส์ ต้องทายากันยกใหญ่ โห...สยอง ออกเป็นจ้ำเลือดเลยง่ะ เดี๊ยนก็เลยต้องสำนึกผิดด้วยการขอโทษและช่วยถือหลอดยา เนื่องจากหนุ่มผู้นั้นอาจจะเกิดอาการกลัวสาวแก่ขึ้นคานจะเหยาะยาเสน่ห์ไปให้ด้วย หุหุ ว่าเข้าไปนั่น (แต่ท่าทางกลัวเราจริงๆนะ ...ง่าๆ) หลังทายาเสร็จสรรพ ก็พากันลงสนามไปยิงกันต่ออย่างเมามัน ดูไปดูมา เฮ้ย บ่ายโมงง่ะ เดี๋ยวบุพเฟ่ต์ไส้กรอกเยอรมันจะหมด ก็เลยตกลงกันเก็บกระสุนใส่ถุงและแชะรูปกับหัวหน้าทีมเล็กน้อย ร่ำลาพร้อมสั่งเสีย เฮ้ยไม่ใช่...อ้อดอ้อน พี่หนึ่งอย่าลืมกลุ่มแก็งค์ป่วนสามสาวนะจ๊ะ แล้วจะกลับมาป่วนอีก ท่าทางพี่แกออกอาการดีใจมาก ที่กลุ่มนี้ไปซะที เพราะมันคุยมากจริงๆ แหมๆ ล้อเล่น จ่ายตังค์เสร็จสรรพก็ออกเดินทางตามคำเรียกร้องของพยาธิน้อยๆในท้อง สรุปงานนี้เรียกเหงื่อได้เยอะจริงๆ โทรมกันเป็นแถวๆ นั่นก็เลยเป็นสาเหตุให้เราโซ้ยสเต๊ก ขาหมู ไส้กรอก และอีกจิปาถะ อย่างราบคาบ แล้วก็ได้เวลากลับมาที่บ้านข้าเจ้าอย่างฉิวเฉียด แบกกระเป๋าเดินทางมากทม. และไปพิษณุโลกต่อสรุปแล้ว สนุกมากๆ ก็เลยเป็นที่มาว่าต่อไปวันอาทิตย์พวกเราคงต้องมาประลอง BB Gun อีก เนื่องจากกิดอาการติดใจ หากใครสนใจ ว่างๆก็แวะมาแจมได้นะจ๊ะ รับรอง โหด มัน ฮา  11 janvier สวัสดีปีใหม่จ้า ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่ปีชวดมาแล้วจ้า หยุดกันยาว คงมีใครไปเที่ยวต่างจังหวดกันเยอะ ส่วนข้าเจ้า ขอเคาน์ดาวน์อยู่บ้าน หุหุ ปีนี้ดีที่ที่ทำงานหยุดให้ทั้งอาทิตย์ แต่ชีวิตก็ง่วนกับการดำหัวอาจารย์ที่ม.ช. ญาติผู้ใหญ่ และที่บ้านธัมมะ ปิดท้ายด้วยการปรับปรุงบ้านใหม่ งานนี้เล่นเอาเหนื่อยแฮ่กๆ เพราะทาสีในห้องครัวกับเพดานเอง ตามด้วยปูผนังกำแพง เฮ้อ ทำงานเยี่ยงกรรมกรจริงๆ เล่นเอาสิวมาเยือนอีกแล้ว
 แต่พอเสร็จก็ภูมิใจนะ แหมได้ทำอะไรเพื่อพ่อกับแม่ มันก็สุขใจอย่างนี้แหละ นึกไปก็อดขำไม่ได้เผอิญบิ๊กมันมาเที่ยวเชียงใหม่ เลยแวะมารับจะไปกินไส้กรอกเยอรมันแถวสันกำแพง พอบิ๊กกับนกเห็นเท่านั้นแหละ อย่างฮา นี้สภาพเพื่อนฉันเหรอเนี่ย ทั้งผม เสื้อยืด และกางเกงขายาว อย่างกับไปชุบสีมา เห็นหน้านกมันแล้วขำมาก มันบอกว่าแก...มันซกม๊กขนาดนี้เลยเหรอ ก็แหมอ่ะ..น่ะ ฝีมือมือสมัครเล่นง่ะ มันบอกรีบแต่งตัวเลยแก เดี๋ยวฉันไปรับหมอมาก่อนแล้วจะมารับแก และแล้ว เดี๊ยนก็แปลงโฉมได้ทันเวลา ฉันว่าน่าจะถ่าย Before กับ After ว่ะ อย่างว่าแหละ ผู้หญิงสมัยนี้ ถ้าคิดจะเป็นโฉด เฮ้ย โสด ก็ต้องทำเป็นทุกอย่างใช่ไหมแก ...ว่าไปแล้วพอทำเสร็จมันก็เลยต้องทำต่อ สรุปว่าทั้งเดือนนี้ เพื่อนฝูง ขอเวลาก่อนนะจ๊ะ เดี๊ยนคงต้องไปทำห้องรับแขก และต้นไม้หน้าบ้านต่อ เอาเป็นว่าไว้เสร็จค่อยไปถล่มกันทีเดียวล่ะกันเด้อ ไงก็ขอให้ปีใหม่นี้ ทุกคนมีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง มีกำลังกายและกำลังใจที่ดีที่จะผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายไปได้ด้วยดีนะ ไม่ว่าจะเหนื่อยจะท้อยังไง ก็ขอให้อดทนไว้นะจ๊ะ เราเชื่อว่าคนเราทำดี มันก็ต้องได้ดี เพียงแต่ผลตอบแทนมันอาจจะไม่เห็นผลทันตา แต่ก็ขอให้เชื่อเถอะนะว่ามันมีจริงๆ ศรัทธากับความดีไว้ให้มาก อย่างน้อยมันก็ทำให้เรารู้ว่าเราดีด้วยตัวตนของเราจริงๆ คนเราไม่สามารถเข้มแข็งได้ตลอดเวลาหรอก มันคงมีบ้างแหละ กับช่วงเวลาที่เราท้อจนแทบไม่มีแรง ต้องการใครสักคนมารับฟัง เราไม่ใช่คนแข็งแกร่งมากมายหรอกนะ แต่อยากให้เพื่อนจำไว้ว่า หากวันเวลาใดที่เพื่อนมีความสุข ไม่ต้องคิดถึงเราหรอก แต่หากวันเวลาใดที่ทุกข์ใจ เสียใจ แล้วต้องการใครสักคนมายืนข้างๆ ขอให้นึกถึงเเป็นคนแรกนะ ถึงจะช่วยเหลือไม่ได้มากแต่ก็จะรับฟังทุกอย่างด้วยความเต็มใจ ถึงเราอาจจะไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ยังไงความผูกพันและความจริงใจที่เรามีให้กัน ยังคงเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลงนะเพื่อน ไงก็โทรมาได้นะจ๊ะ....คิดถึงทุกคนมากๆเลยนะ ...จริงๆนะ ปล. แต่งกันไปหลายคู่เหลือเกิน ไงว่างๆก็เอาหลานๆมาให้เลี้ยง ให้เชยชมกันบ้างนะแก ส่วนที่ไม่มีก็ตีตั๋วไปฝรั่งเศสกับฉันล่ะกันแก ฉันจะพาไปเทศกาลหนังเมืองคานส์ หุหุ 27 décembre การเมืองร้อนๆ จบไปแล้วกับการเมือง การเลือกตั้งสดๆร้อนๆ ต่างคนต่างก็มีพรรคในใจ ก็ว่ากันไป แต่ข้าเจ้าขอสวนกระแสคนเจียงใหม่สุดฤทธิ์ ว่าไปวันนั้นทั้งวัน โทรหาแต่พี่จิมมี่กับออนเป็นว่าเล่น เมาท์แตกกันถึงเกือบตีหนึ่ง และแล้วเลือกตั้งผ่านไป ประเด็นของเราก็ยังไม่จางหาย เฮ้อ ก็ไม่อยากได้...เป็นนายกง่ะ รับรองเรื่องไม่จบแง่มๆ ยิ่งยกประเด็นองคมนตรีกับบุคคลที่คุณก็รู้ว่าเขาคือใคร หุหุ เหมือนลอร์ดโวลเดอมอลก่อ หุหุ เฮ้อ ประเทศชาติจะเป็นไง ตอนนี้ก็ลุ้นแต่ กกต. จะออกใบแดงมาเท่าไหร่ ลุ้นกันต่อไป ช่วงนี้หาคนเมาท์การเมืองยากขนาด มีแต่ออนกับพี่จิมมี่ ไงว่างๆ แวะมาออกความคิดเห็นกันได้นะจ๊ะ คันปากมากๆ ไงหวังว่าประเทศไทยคงจะได้เจอสิ่งดีๆ สักทีละกันนะ ไม่ว่าประเทศชาติ จะได้ใครมาเป็นผู้นำ ก็ขอให้ผ่านพ้นเศรษฐกิจที่เลวร้ายไปได้ก็แล้วกันเนอะ 28 novembre ลอยกระทงกับดวงดาวนับพันดวง ลอยกระทงปีนี้ใครไปไหนกันมามั่งเอ่ย ลอยกระทงมาถึงเมื่อไหร่ก็คิดถึงวันเกิดทุกที เพราะแม่บอกว่าเกิดวันลอยกระทงพอดี ปีนี้ข้าเจ้า เกรซ ขิม และพี่เอก กันไปดูการปล่อยโคมลอยที่แม่โจ้กัน ที่นี้ถือเป็น unseen เลยก็ว่าได้ ฝรั่งไปที่นั่นเยอะมากๆ แบบว่าไปโฆษณาไว้กับเพื่อนๆไว้เยอะ แล้วก็ไม่ทำให้เกรซ ขิม และพี่เอกผิดหวัง ปีนี้พิเศษที่ตรงมีงานแห่ลอยกระทงด้วยแหละ ก็เลยได้ดูขบวนไปด้วยตามข้างทาง หลังจากพวกเราแหวกว่ายฝูงชนเข้าไปจับจองที่นั่งได้ เขาก็เริ่มพิธีกันพอดี มีพิธีเวียนเทียนกันก่อนที่จะให้จุดประทีป และนับพร้อมกันเพื่อปล่อยโคมจำนวนหลายพันลูกพร้อมๆกัน ฝรั่งนะ..ตื่นตาตื่นใจกันใหญ่เลย ประมาณว่าไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างนั้นเชียวแหละ แต่ขอบอก  หากใครไม่เคยไปขอให้ไปซะเพราะมิฉะนั้นคุณจะเสียใจที่อดเห็นของดี วินาทีที่ทุกคนปล่อยโคมไฟพร้อมๆกัน มันทำให้ตอนนั้นเหมือนเราอยู่ท่ามกลางดวงดาวนับหลายพันดวงเลยล่ะ มันเต็มไปหมดจนไม่เห็นพื้นที่ของท้องฟ้าเลยล่ะ ...ช่างสวยอะไรอย่างนี้ ถ้าใครมีโอกาสอย่าลืมมานะจ๊ะ ส่วนรูป...เฮ้อ เข้าไม่ได้สักที ไงตามไป hi5 ละกันนะจ๊ะ แฮปปี้นะ 19 novembre ETC คอนเสิร์ตในฝันก็จบไปอีกงาน เป็นคอนเสิร์ตที่อยากดูมั่กๆ ตั้งแต่ดูมากว่า 10 คอนเสิร์ต แหมๆ อะน่ะ วงที่ชอบมั่กๆ แถมเป็นคนเชียงใหม่ด้วยกันอีก หลังจากที่ได้ไปดูคอนเสิร์ต เอ็ม ที่เฮือน ตอนนั้น เอ็มชวนหนึ่งกับพี่มิ้นมาร้องเพลงโชว์ ประทับใจจริงๆ กะว่ามีโอกาสจะต้องมาดูเต็มวงให้ได้ และแล้ววันที่ 15 พย. ท่ผ่านมาก็มีโอกาสได้ไปดู ด้วยความอนุเคราะจากพี่โซ่ ที่บอกว่าจะมาเล่นที่ Good view ก็เลยต้องให้พี่เอกด้วยความซื้กับเจ้าของไปจองโต๊ะให้ก่อน 1 เดือน เจ้าของยังถามพี่เอกเลยว่ารู้ได้ไง หุหุ หลังเครื่องหย่อนลงเกือบสามทุ่ม ขิมก็กริ๊งกร๊างให้รีบมาเป็นการด่วน เพราะจะเริ่ม 4 ทุ่ม พอไปถึงทั้งเกรซ พี่เอก และขิมก็อิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้า สักพักพากันไปห้องน้ำ เดินกลับมา เฮ้ยพี่โซ่ กระดี๊กระด๊า รีบทักทาย พี่เลยบอกว่าเดี๋ยวไปหาที่โต๊ะ กรี๊ด จริงๆ เลยจัดการถ่ายรูปไว้เสร็จสรรพ พร้อมใช้งานพี่โซ่ ยื่นซีดีไปพี่ค่ะขอลายเซ็นต์มาให้หน่อยนะค่ะ และแล้วก็สำเร็จ...ย่ะฮู้ ได้มาจนครบ จนได้เวลาแดนซ์กันแล้ว ส่วนใหญ่จะเล่นเพลงในอัลบัม อย่างเธอคือใคร เพลงเปลี่ยน นาทีสุดท้าย จริงจริง เพราะเธอ ผิดที่ฉันเอง เจ้าชายนิทรา กับเพลงเก่าๆ อย่าง เสียดาย ของพี่เบิร์ด ประมาณนี้หรือเปล่าของเจ , คนในฝัน, เช้าไม่กลัว,มนุษย์ค้างคาว เอามาเรียบเรียงใหม่ เออ ..เก๋ไก๋ไปอีกแบบดี (แต่เก่าไปไหมเนี่ย..ก็บ่ยั๋นนะร้องได้หมดเจ้า หุหุ) ส่วนพี่โอเล่ร้อง ไกลเท่าเดิม พี่มิ้นท์ร้องดึกแล้ว พีบีร้องคนของเธอ พี่โซ่ร้องคนสุดท้าย เรียกว่าทั้งคุ้ม ทั้งมัน ทั้งร้องทั้งแดนซ์กันกระจายเลยแหละ พอเสร็จขิมก็พาไปหาหนึ่งขอถ่ายรูป หุหุ หนึ่งชมด้วยแหละ ว่าเราน่ารัก (ไม่ใช่ความสวยนะค่ะ อย่างเข้าใจผิด ก็แหกปากร้องซะทุกเพลงประหนึ่งถูกจ้างมาเป็นหน้าม้าซะขนาดนั้น..ขิมมันยังบอกเลย แกนี้ทุกเพลงจริงๆ..คนมันชอบน้อ ) เสร็จแล้วก็ปรี่ไปหาพี่โซ่ กะจะถ่ายรูปซักกะหน่อยคำตอบกลับได้มาว่า พี่ปวดฉี่มาก น้องๆ ไงไปรอที่หน้าห้องน้ำ ที่ซุ้มญี่ปุ่นนะน้อง อ่อ..อ๋อย -_-' สงสารพี่เราจริงๆก็เลยตามกันไปถ่ายตามสัญญา ถ่ายกันใหญ่ แต่ก็ไม่ค่อยชัดเยอะนะ สักพักพี่โซ่เรียกนักร้อง instrinct มาถ่ายรูปด้วยกันแหละ เลยได้มา 1 ใบ หุหุ จากนั้นก็ตระเวนถ่ายพี่มิ้น หนึ่งนักร้องนำ (ซี้..ขิมมัน) สมใจอยากกันเสร็จสรรพก็แยกย้ายกลับบ้าน ด้วยความอาการยิ้มค้าง ช่างสุขใจจริงๆ เอาไว้พี่มาเชียงใหม่อีก รับร้องเจอกันเน้อเจ้า จากแฟนคลับ ETC (รูปลงไม่ได้ง่ะ ไงตามไปดูใน hi5 นะจ๊ะ มีคลิปเพลงเธอคือใครด้วยนจ๊ะ  )13 novembre Happy Birthday To Me ช่างเป็นวันเกิดที่แสนจะเงียบเหงา ทุกทีจะต้องมีพ่อกับแม่ เพื่อนฝูงอยู่ด้วยกัน แต่วันนี้ วันที่ต้องมาทำงานต่างจังหวัดตัวคนเดียวนี้ มันช่างเหงาดีแท้ๆ ปีนี้จะเป็นครั้งแรกของชีวิตที่ต้องมานั่งกินข้าวฉลองวันเกิดคนเดียว เฮ้อ..เศร้าจริงๆ แต่ไงวันนี้ก็มีเรื่องดีๆ ไปทำบุญที่วัดช่องลม ที่ราชบุรีมาแหละ พระที่นี้ให้พรดีมากๆเลยแหละ ยาวมั่กๆ ดีจัง ไงวันนี้ก็ ฉลอง Happy birthday To me...To me หุหุ 2 novembre นาทีสุดท้าย เป็นไงกันบ้างเอ่ย.. เดือนนี้มีเพื่อนๆเตรียมสละโสดกันอีก 5 คนเชียวนะเนี่ย ขอแสดงความยินดีด้วยนะจ๊ะ เดี๋ยวไว้ไปเฮฮาสังสรร วันงานละกันนะ แต่รับรองว่าคราวนี้จะไม่ไปแย่งช่อดอกไม้ล่ะ เห็นเพื่อนๆมันบอกว่าถ้าแกได้ช่อที่ 3 คราวนี้คงได้ขึ้นคานแหง๋มๆ 555 อืมวันนี้มีเพลงเพราะๆมาให้โหลด สำหรับสาวก ETC ทั้งหลาย ชื่อเพลงนาทีสุดท้ายนะ ลองไปโหลด ฟังก่อนซื้อของจริงต้นปีหน้านะจ๊ะ วางแผง (เห็นพี่โซ่ว่างั้นนะ) ลองฟังดูนะ เพราะมั่กๆ 11 octobre Because I'm a Girl :>Kiss วันนี้มีเวปมาให้โหลด MV กับเพลงของวง Kiss ชื่อเพลง Because I'm a Girl จำได้ว่าดูมิวสิคนี้มาเกือบ 2 ปีแล้ว ดูแล้วชอบมากๆ เล่นเอาน้องผู้ชายที่ห้องแลปดูแล้วยังเสียน้ำตาเลย นี่ขนาดแมนๆนะเนี่ย ดูเองล่ะกันนะ เพลงเพราะดีจ้า โหลดจากเวปข้างล่างนี้นะ
 27 septembre แต่งงานหรือแต่งกับงาน และแล้วก็ยังหาวิธีลงรูปไม่ได้ รอไปก่อนน่ะเพื่อนๆ หลังจากติดค้างว่าจะมาเมาท์งานแต่งเกรซเพื่อนเลิฟ เฮ้อ บุปเพอาละวาด หลังจากที่พี่เอกไปเจอเกรซก่อนลอยกระทงเดือนพฤศจิกายนเล็กน้อย ในร้านขายวัสดุของเกรซเอง ไม่น่าเชื่อหลังจากที่ผ่านไปเวลาเดือนกว่าๆ แค่นั้นที่พี่เอกขอตามไปทริปปายของเรา จะกลายเป็นสถานที่บอกรักอันแสนหวานเชียว อ่ะน่ะ บรรยากาศมันพาไป เฮียเราคบได้ 3 เดือนก็ขอแต่งานแล้ว (หุหุ อันนี้ เอาจริง) ก็อย่างว่าแหละเน้อ ของงี้ไม่ได้ขึ้นกับเวลา มันขึ้นอยู่กับคนสองคน ว่าจะเปิดใจให้กันมากน้อยแค่ไหน สุดท้ายก็จบลงที่งานแต่งงานเมื่อ 21 กรกฏาคมที่ผ่านมา ท่ามกลางความเหน็ดเหนื่อยของทั้งคู่และอิฉันด้วย เนื่องจากอยู่ช่วยตั้งแต่เลือกชุด ของชำร่วย ถ่ายสตู แม่งาน พิธีกร และเพื่อนเจ้าสาว (ว่าไปทำไปเยอะน่ะ  เนี่ย....ไม่มีทิปเลยเหรอแก ประตูก็ไม่ได้กั้น 555 ล้อเล่น แหมเราสองคนมันยิ่งกว่าเพื่อนแล้วล่ะ) และแล้วงานนี้ก็เป็นไปตามคาด พิธีกรสาวคว้าช่อดอกไม้ได้ตามคาดหมาย ไม่ได้ล๊อคน่ะ มันมาตกข้างหน้าเอง ก็แค่ปรี่เอามือไปช้อนมา..ก็เท่านั้น 555 ฟังแล้วดูดีเน้อ หุหุ เป็นที่อิจฉาของเพื่อนฝูง แต่ขอบอกว่า แกจะอิจฉาฉันไปทำไม..ดอกไม้ ไม่ใช่ผู้ชายนะย่ะ นี่ก็ได้มาช่อที่ สองแล้ว ยังไม่เห็นแววเลย ก็อายุป่านนี้ยังไม่เคยมีแฟนคนแรกกับเขาสักที อะไรก็ไม่กล้า หัวโบราณแบบนี้ท่าจะยากแน่ๆ เฮ้อ..มีแต่ประสบการณ์ฮักเมา รู้สึกจะช่ำชองเหลือเกิน พูดแล้วไปซดน้ำใบบัวบกดีก่า 555 แหมแต่ฉันก็รู้ว่ายังเหลือออน กับ แอ้ ที่คาดว่าจะมาอยู่ร่วมชายคาบ้าน...เดียวกัน หุหุ แกต้องมาร่วมชะตากรรมกับฉันซะดีๆ (แกมบังคับเล็กน้อย) ก็แหมพฤศจิกายนนี้ ลมหนาวก็มา พาหอบเอาเพื่อนอีก 5 คนจะแต่งงานกัน (หนาวเนื้อห่มเนื้อจึงหายหนาวเนอะ  ) ก็มี ปุ้ย เตย นั้ง กิ๊บและต่าย เออ ..คือแบ่งภาคไปงานไม่ถูก ฝากซองล่ะกันน่ะเพื่อน เห็นเพื่อนๆ มีความสุขก็ดีใจด้วยนะ จริงๆนะ เราว่ากว่าจะรักกันได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ มีอุปสรรคตั้งเยอะแยะมากมายที่จะต้องฟันฟ่าไปด้วยกัน หากไม่มีความรัก ความเข้าใจ เห็นอกเห็นใจ เมื่อยามที่อีกคนท้อ คอยเป็นกำลังใจให้กัน มันก็คงไม่มาถึงวันนี้ได้หรอก เราว่ายิ่งคู่ไหนอุปสรรคเยอะ ยิ่งบอกเลยว่า เขาทั้งสองได้ผ่านบททดสอบแล้วล่ะ การได้คุณตาแก่ๆที่ยังเดินจูงมือคุณยายไปด้วยกันเนี่ยนะ ความรู้สึกตอนนั้นมันคงดีไม่น้อย ไม่มีใครเปลี่ยนนิสัยของตัวเองได้หรอก เพียงแต่ว่าเราจะยอมรับในตัวตนของเขา และเขายอมรับกับตัวตนเราได้รึเปล่า การให้อภัยกันคือสิ่งสำคัญนะ เราว่าความเหมือนบางอย่างทำให้ทัศนะคติของคนสองคนไปในทางเดียวกัน ส่วนความแตกต่างบางอย่างเรากลับมองว่ามันเป็นเรื่องดีนะ เหมือนเราขาดนิสัยส่วนนี้ไป แต่เขามี เออ..มันก็เหมือนเป็นส่วนที่ยิ่งเติมเต็มให้กันได้อย่างดีทีเดียวเลยล่ะ เพราะความหมายของผู้ชายดีๆ ในอุดมคติของผู้หญิงฟังดูเหมือนสูงจัง จับต้องไม่ได้ แต่จริงแล้วเราว่ามันก็แค่คบแล้ว เรารู้สึกสบายใจไหม สั้นๆง่ายๆ แค่นั้นแหละที่ผู้หญิงต้องการ ความรักมันก็เหมือนกับน้ำเปล่า ถึงไม่มีรสชาติ แต่เราก็ขาดมันไม่ได้ เราจะถนุถนอมให้มันไปได้ตลอดไหม ถ้าไม่คาดหวังก็ไม่มีวันเจ็บ อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น เราแค่ทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ หากมีอะไรจะเกิดขึ้น เราจะได้ไม่เสียใจ เพราะเราได้ทำทุกอย่างที่ดีให้เขาไปหมดแล้ว เราว่าการที่เราได้รักใครสักคน มันเป็นความรู้สึกดีๆที่จริงใจที่มีให้กันต่างหาก ไม่จำเป็นว่าเราต้องได้เขามาเป็นคู่ชีวิตหรอก การที่ได้เห็นเขามีความสุขกับคนที่เขารัก นั่นต่างหากที่มันทำให้เรามีความสุขยิ่งกว่า ถึงมันจะเจ็บซักหน่อย (อ่ะนะ..ในเมื่อเราทำไม่ได้ก็ฝากคนอื่นเขาดูแลละกัน) บางคนอาจไม่เชื่อเรื่องเนื้อคู่หรือพรหมลิขิต แต่สำหรับเราเราเชื่อว่า ถึงเราจะรักเขามากแค่ไหน แต่ถ้าผลสุดท้ายต้องจบด้วยการเลิกรา นั่นแสดงว่าคนนั้นยังไม่ใช่ของเรา (ดีซะอีกจะได้ไม่เจ็บไปมากกว่านี้) ไงเป็นกำลังใจให้เพื่อนสาวโสดทั้งหลายทั้งมวนนะเจ้า สู้ต่อไป รอคนที่เขาเห็นคุณค่าและอยากมาดูแลเราจริงๆดีกว่าเตอะ ส่วนเราตอนนี้เลิกหวังแล้วล่ะ เราว่าถ้าให้เลือกกับการมีแฟนกับการมีเพื่อนที่เราไว้ใจ พร้อมที่จะรับฟังปัญหาเรา อยู่กับเราไม่จะสุขหรือทุกข์ จะหัวเราะหรือร้องไห้ วันที่เราไม่เห็นใครแต่เรายังคงเห็นเขายืนอยู่ข้างๆ สิ่งนี้มันสำคัญมากกว่าแล้วล่ะ แหมก็แฟนมันยังมีวันเลิก แต่ยังไงความรู้สึกของคำว่าเพื่อนไงมันก็ไม่ทิ้งกัน ตัดกันไม่ขาดหรอกจริงๆนะ ไงขอบใจเพื่อนฝูงมากๆนะแก ฉันไม่ให้พวกแก ร้อง"ฝั่งนี้ที่เดิม" กับ" เหนื่อยไหม" ให้ฉันฟังอีกแล้วล่ะ เหอะๆ แต่งกับงานดีก่า ยิ่งท่วมหัวอยู่ การมีความสุขกับเพื่อนดีๆ พี่ๆ น้องๆ คนไข้ของฉัน แล้วก็คนรอบข้างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเขา แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้วล่ะแกเอ๊ย ว่าไปช่วงนี้ทำงานหนักจนเบลอเหมือนกันน่ะเนี่ย ยิ่งจะเปิดโปรเจกต์ใหม่ เมาหัวขนาด เออ..มีเรื่องฮาจนบัญชียังแซวอยู่ทุกวันนี้เลยว่า ฉันเปลี่ยนนามสกุล Boonyavee Ratchanee ฉันดันเขียนเป็น Boonyavee Ratchaburi เออ... คือ แซวกันถึงทุกวันนี้ เบลออย่างแรงก็วันนั้นทำตอนตีสองนิ เอาเข้าไป  แต่ตอนนี้คลายเครียดด้วยการเล่นเกมส์เต่าทองแข่งกับพ่อ หุหุ ช่วงหยุดเหล้าเข้าพรรษา หลอกล่อพ่อลองเล่นเกมส์ (จุ๊ คนเฒ่าเล่นเกมส์ 555) แม่บอกว่า ตอนนี้ พ่อติดเกมส์มั่กๆ เล่นถึงตี 5 โอ้..ฉันจะหวังดีประสงค์ร้ายไหมเนี่ย ฝึกทักษะคลิ๊กๆไงพ่อ ไม่ใช่กิ๊กๆน่ะ 555 ไม่เอาละ เมาท์พ่อ นี่ไงว่างๆ ก็โทรมาเมาท์ได้นะจ๊ะเพื่อนฝูง ไว้ว่างๆนัดเลี้ยงรวมรุ่นกันดีก่าไหม ใครเสนอวันว่างมาด่วนจะได้รวมตัวกั๋นบ๋อ???? ไปละนะแก คิดถึงนะ จุ๊บจุ๊บ บ๊ายบาย 
ปล. แท๊งกิ้วนะออนที่ไปดูสายลับจับบ้านเล็กกับฉัน ฉันว่าน้ำปั่นอาจจะโชคร้ายแต่ก็โชคดีในตอนจบนะแก..ว่าม๊ะ 2 septembre Family day หลังจากห่างหายไปนาน ไม่มีเวลาจะอัพเดท space เลย โดนขิมบอกว่าแกมิอัพเดทเลยนะ วันนี้ ก็เลยมาตามคำเรียกร้องนะจ๊ะ เพื่อนๆ เป็นไงบ้างจ๊ะ สบายดีอยู่ไหมเอ่ย เห็นจะแต่งกันอีกหลายคู่นิ ..อิอิ ดีใจด้วยนะจ๊ะ เดี๋ยวรับหน้าที่เลี้ยงหลานๆให้นะจ๊ะ ช่วงที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยมีเวลาเลยน่ะ ทุกปีต้องไปดำหัวอาจารย์แต่ปีนี้ติดภาระกิจงาน ลาไม่ได้ก็เลยอด แต่ก็ยังถามถึงอาจารย์ทุกท่านยังสบายดีนะ อ. สกุณณีบ้านท่านก็ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ ไว้ว่างๆจะนัดรวมรุ่นกันนะ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆจะว่างกันไหมน้อ ไงแวะมาทักทายกันบ้างนะ ว่าแต่ช่วงหยุดเข้าพรรษามีใปไหนมาบ้างจ๊ะ เดี๊ยนไปปฏิบัติหน้าที่ของลูกที่ดี เนื่องจากคุณพี่ชายไม่ว่าง แต่เป็นสปอนเซอร์ให้พาครอบครัวไปเที่ยวสิงค์โปร์เป็นที่มาของสัปดาห์ family day โฮะๆ ทริปนี้ไปร่วมกัน 7 ผู้ใหญ่กับหลานตัวเล็ก น้องเนย เสียดายที่เจเจ หลานชายสุดหล่อของเรามิได้มาด้วย การเดินทางเริ่มตั้งแต่ ตีสามกว่าๆของวันนที่ 28 กค. ไปสนามบินสุวรรณภูมิ รอเวลาเครื่องขึ้น เพราะช่วงวันหยุดยาวแถวตรวจพาสปอร์ตยาวมั่กๆ พอจับจองที่นั่งก็เริ่มการเดินทางไปสิงค์โปร์เครื่อง land ที่โน่นก็เกือบ 11 โมงแล้วล่ะ หลังจากเอาของเก็บที่โรงแรมทริปแรกของเราก็คือเซ็นโตซ่า ทริปนี้ไกด์ดุมั่กๆ เพราะมีคนมาช้าไปเกือบชั่วโมง ปรากฎว่าแทนที่ไกด์จะแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวกลายเป็นต้องฟังคุณชายเทศน์ไปร่วม 20 นาที โฮะๆ หลังจากถึงที่หมายก็พานั่งcable car เพื่อไปเกาะเซ็นโตซ่า ก็ดูตั้งแต่ โชว์ปลาโลมา underwater world , image of singapore และปิดท้ายด้วยโชว์ song of the sea งานนี้เดี๊ยนรับหน้าที่เป็นไกด์สาวพาเดินชมจ้า กว่าจะได้กลับก็ปาไป สองทุ่มกว่าๆ วันนั้นเป็นวันชาติของสิงค์โปร์ด้วยแหละ จัดงานแถว explanade เราแค่นั่งรถผ่านไม่ได้ไปแจมหรอก เนื่องจากเหนื่อยมั่กๆ ก็เลยกลับ เพราะพรุ่งนี้เช้ามีทริปไปสวนนกจูหรง รถมารับเราที่โรงแรมก็ตอน 7 โมงเช้าเพื่อไปขึ้นรถบัสไปจูหรงกัน พอไปถึงเขาก็ให้นั่งชมวิว สังเกตุจะเห็นหัวรถไฟฟ้า เป็นการบินไทย สงสัยคงเป็นสปอนเซอร์ เกือบลืมไปทริปนี้เจอคนไทยเยอะมาก แต่เจอกรุ๊ปหนึ่งเป็นป้าแก่ๆอุตส่าห์ทักว่าเป็นคนไทยรึเปล่าค่ะ เขาก็ตอบเป็นภาษาไทยนะ ว่าไม่ใช่ เฮ้อ เอาเข้าไปซิ ก็เลยทักทายเฮฮากับกรุ๊ปอื่นแทน ที่แรกที่เขาพาไปคือพาไปดูนกแก้ว น่ารักง่ะ เราให้อาหารมันก็จะบินมาเกาะแหละ ชอบๆ น่ารักดี หลังจากนั้นพวกเราก็พากันไปดูโชว์นก 2 โชว์และนกแพนกวิน วันนั้น แย่หน่อยที่ฝนตก แต่ก็ดีนะ ที่เราพกร่มกันไปก็เลยรอดตัวจ้า เสร็จทริปนี้เรากลับมาพักผ่อนที่โรงแรมและเตรียมตัวไปตะลุยช็อปแล้วก็เที่ยวกันที่ china town ย่านนี้ถูกใจที่สุดเพราะของถูกใจเยอะมากๆ เดินกันตั้งแต่บ่ายจนถึงค่ำเลยแหละ ก็เลยแวะกินอาหารที่ย่านนั้นเลย เจอะ บดินทร์ นักข่าว ช่อง 9 ที่แอบปลื้มด้วยแหละ กับดาราช่อง 7 ที่แห่กันมาเที่ยวด้วย แต่เอ๊ะๆ ทำไมมา 2 คนกับผู้ชายแนวเกย์ง่ะ งง...แต่ก็ช่างเหอะ หลังจากทริปนี้ก็จะกลับโรงแรมก็เกือบ สี่ทุ่มแต่น้องชายเราบอกพี่เบนไปต่อไหม เราก็อยากไป mustafa ก็เลยพากันไปนั่งรถไฟฟ้าไปสองคน ไปก็เกือบห้าทุ่มแล้วล่ะ ที่นั่นของเยอะมากๆ ถูกด้วยง่ะ ถูกใจกระเป๋าเดินทาง Hush puppies สีชมพู คิดเป็นเงินไทย ตก สองพันง่ะ ถือว่าถูกมาก เพราะกระเป๋าไซส์นี้เมืองไทยก็ประมาณ สี่ถึง ห้าพัน อยากได้นะ แต่ได้แต่มองเพราะมีอยู่แล้วไม่รู้จะซื้อมาทำไมง่ะ ช๊อกโกแลตที่นี้ถูกมาก ของถูกเยอะเลยแหละ ถ้าใครมีโอกาสไปซะนะจ๊ะ เป็นห้างที่เปิด 24 ชม ย่านลิตเลิ้ตอินเดีย หลังช็อปสักพักดูนาฬิกา ปาไปเกือบ ตีหนึ่งครึ่ง รีบบอกน้องกลับกันเถอะ พากันเดินาที่รถไฟฟ้า หน้าเสียเลยง่ะ ก็มันปิดแล้วนะสิ รถบนถนนก็ไม่มี เออ คือ จะกลับไงเนี่ย ก็เลยไปถามคนแถวนั้นบอกว่าให้รอแท็กซี่ล่ะกัน กว่าจะได้กลับปาไปตีสองกว่า พอกลับไปถึงปรากฏว่าพอขาบวม เนื่องจากสองวันที่ผ่ผานมาอเราเดินทำเวลากันมากเนื่องจากไม่อยากให้กรุ๊ปรอ กลายเป็นพ่อปวดขามากเท้าบวมจนเดินแทบไม่ได้ เราก็ตกใจพาพ่อเข้าห้องน้ำแช่น้ำอุ่น แล้วก็นั่งนวดเท้าให้พ่อ พ่อกังวลมากกลัวเดินไม่ได้ เพราะพรุ่งนี้ยังมรที่ต้องไปอีก หลังนวดเสร็จก็หาผ้ามายกเท้าพ่อให้สูง กว่าจะได้นอนเพนด้าไปเลยแหละ พอตอนเช้า ปรากฏว่าพอยังมีอาการบ้างแต่ท่านก็ฝืนทนเดิน ไปกับเราก็แหมจะทิ้งพ่อไว้โรงแรมก็กระไรอยู่ ทริปวันนี้เราไปที่ foundation of wealth ที่ตึก Suntec แล้วก็ต่อที่ explanade , merlion และปิดท้ายด้วยย่าน orchard เป็นอันเสร็จสิ้น หลังจากนั้นก็ไปสนามบินกว่าจะกลับถึงเมืองไทยก็ปาไป ห้าทุ่มกว่า อีกวันเป็นวันหยุด ดิฉันแทบสลบเหนื่อยมั่กๆ เพราะไม่ได้หยุดเลย ช่วงบ่ายก็ต้องเตรียมตัวเดินทางเพื่อไปทำงานวันพุธต่อ สรุปทริปนี้ก็เป็นอันแฮปปี้แหละ ถึงจะทุลักทุเลบ้าง แต่ทริปนี้เราก็ได้เห็นคู่ฮันนีมูนหวานๆแหละ แฮ่ๆจะใครล่ะ ก็ทริปนี้คุณนายเดินจูงพ่อตลอดเลย หวานซ้า ก็ยังล้อเลยว่าตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นพ่อกับแม่เดินจูงมือกันเลย  ทริปนี้ก็เลยเป็นทริป Family จริงๆ ใครมีโอกาสก็อย่าลืมพาคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวนะจ๊ะ บ้างทีอาจจะได้เห็นอะไรดีๆก็ได้นะจ๊ะ วันี้แค่นี้ก่อน เดี๋ยวคราวหน้าจะมาเมาท์งานแต่งเกรซกัน ไปก่อนละนะ...บ๊าย บาย  21 avril มะหมา..4 ขาน่าร๊าก หลังจากกลับมาเชียงใหม่และได้มีเวลาไปดูหนังกับเกรซและขิมโดยปราศจาก her boyfriend หุหุ ช่างมีความสุขซะยิ่งกระไร เฮ้อ จะแต่งละน้อ เพื่อนฝูงเตรียมตัวให้พร้อมนะจ๊ะ 21 กค. นี้ เจอกัน มาแย่งช่อดอกไม้ กับกั้นประตูกันหน่อยนะจ๊ะ (อันหลังนี้พี่เอกได้ยินคงเสียวสันหลังวาบๆๆ ..555) วกกลับมาเรื่องหนัง ขอบอกว่าสนุกมากๆ ทั้ง ลุงกาแฟ พิกุล สวย นำค้าง เก่ง เปี๊ยก (น่ารักดี ตาเป็นวงเหมือนพี่ป่าม) แล้วก็พระเอก ของเรา มะขาม หมาอะไรไม่รู้เก่งง่ะ น่ารักด้วย ไงอยากคลายเครียดก็อย่าลืมแวะไปดูน่ะ รับรองไม่เสียดายตังค์แน่นอน โดยเฉพาะ ฉากหลุดของกอล์ฟ อย่างฮา..ไงช่วงนี้ไม่ค่อยได้อยู่เจียงใหม่ เพื่อนๆก็ส่งมาทางเมลล์ล่ะกันนะ ว่างจะมาตอบล่ะกั๋นเน้อเจ้า...ไข้เติงหาขนาดเน้อ...  11 février เธอคือใคร หลังจากห่างหายไปนานเนื่องจากงานมิได้อยู่เชียงใหม่ต้องตะลอนไปทั่ว ช่วงนี้ก็ไปเชียงรายพะเยา เป็นเหตุให้ปีนี้ต้องไปฉลองวาเลนไทน์กับน้องๆที่เชียงรายง่ะ...อดอยู่กับเพื่อนๆนะจ๊ะ ไงก็ขอให้มีความสุขนะเพราะต่อไปก็คงไม่ค่อยได้อยู่ชม.แล้วอาทิตย์ถัดไปต้องไปอยู่ ราชบุรี ฉะเชิงเทรา แล้วก็พิษณุโลกล่ะ ชีพจรลงเท้าจริงๆ ได้ขึ้นเครื่องกลับบ้านก็ดึกวันพฤหัส แล้ววันอาทิตย์ก็ต้องออกไปแล้ว ไงว่างๆ ก็โทรมาเมาท์ได้นะ คิดถึงทุกคนนะ ว่าแล้วก็มีเพลงมานำเสนอ ขอบอกว่าเพราะมั่กๆ ลองไปหาฟังดูนะ เรื่องของเรื่องคือวันที่ไปดูคอนเสิร์ตกับแฟนคลับเอ็ม วันนั้น อีทีซี มาด้วย มายืนติดกันเลย กรี๊ดๆ เลยบอก พี่ค่ะ หนูชอบเพลงพี่มากๆเลยทำมานะ หนูจะซื้อตลอดทุกอัลบั้มค่ะพี่ พี่เขาก็ยิ้มๆ สักพักก็ก้มตัวลงมามองหน้าเรา ถ้าจะว่าน้องนี้ถ้าจะบ้าฉันมาก 555 ก็มันบ้าจริงๆเน้อ ไงก็ลองฟังฉลองวาเลนไทน์นะจ๊ะ บายน่ะ...คิดถึงขนาด ว่างเมาท์กัน
4 janvier ปีใหม่แล้วจ้า ปีใหม่ปีหมูแล้วนะจ๊ะ ต้อนรับด้วยข่าวบึ้มกันยกใหญ่ แต่ยังไงก็ขอให้คนไทยรักสามัคคีกันให้มากๆ เพื่อในหลวงของเรานะจ๊ะ ปีใหม่ทั้งทีก็ขออวยพรให้มีความสุขสมหวังกันถ้วนหน้า มีเงินมีทองไหลมาเทมา สุขภาพแข็งแรง เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยสิ่งใหม่ ๆ เข้าใจ เรียนรู้ และอดทนที่จะฟันฝ่าปัญหาต่างๆ กันต่อไปนะจ๊ะ ไงขอให้
ทุกคนโชคดี มีกำลังใจ สู้ สู้นะจ๊ะ  29 novembre และแล้วก็ได้เจอเจ้าชายจิกมี เหอะๆ กระเป๋าตังค์หายอีกแย้วทั้งเงิน ทั้งเอกสาร นี้เป็นการหายครั้งที่ 7 แล้วนะเนี่ย ขยันหายได้ทุกปีจริงๆ แต่ถึงจะโดนขโมย หรือหายเอง ก็ได้เอกสารคืนทุกครั้งนะ แต่ครั้งนี้เสียวๆ ว่าจะได้ไหมเนี่ย ความไวเป็นเลิศ 3 นาที หายไปแล้วง่ะ แถมหายแถวบ้านอีกต่างหาก นี้ก็ติดประกาศ บวกกับประกาศเสียงตามสายขอเอกสารคืนแล้วน่ะ ผ่านไป 9 วัน ยังไม่มีวี่แววเลย ง่าๆๆ มีเอกสารเพียบเลยง่ะ รูปติ๊กเกอร์ที่ถ่ายกับเพื่อนๆก็หายหมด
 แต่ดีที่มี scan ไว้บางส่วน วันนี้ก็เลยเอามาโพสต์ อดีตฝันวันวาน อ่ะนะสมัยแก็งค์โสด ผ่านไป 4-5 ปี จนตอนนี้แปลงสถานะภาพกันไปหมด ถ่ายตอนวันวาเลนไทน์  กับแก๊งค์สมัยเรียน คนแจมเพียบลองดูละกัน นะเพื่อนฝูง  แต่ก่อนจะดูรูปกัน ขอเล่าเรื่องดีใจสุดๆ ก็วันที่ 24 พย. ที่ผ่านมา ตอนเช้ากะว่าจะไปพืชสวนโลกเนื่องจากปลื้มเจ้าชายจิกมีมากๆ ขนาดว่าfeverเลยล่ะ เก็บทั้งรูป ทั้งหนังสือก่อนท่านมางานฉลองสิริราชย์ครบ 60 ปีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ก็พระองค์ทรงมีทั้งพระสิริโฉมและมีพระจริยวัตรอันงดงาม ใครได้พบได้เห็นก็ต่างต้องปลื้มพระองค์ทั้งนั้น แต่แล้วความฝันก็ดับวูบเมื่อคิดได้ว่าบัตรพืชสวนโลกอยู่ในกระเป๋าตังค์ใบที่เพิ่งหายไปนี่หว่า โห..สลดเลยงานนี้ เฮ้อ น้องเขาถามไงพี่วันนี้หน้าหง่อย เศร้าสร้อยเชียว ก็แหมอดนะก๋า ดันมาหายช่วงที่พระองค์มานะซิ แต่แล้วปาฎิหารย์ก็มีจริง พี่จิมมี่โทรมาตอนเที่ยงว่า "เบน เร็วเข้า องค์ชายจิกมีเสด็จฯ มาเสวยพระกระยาหารเที่ยงที่ร้านอาหารอิตาลีข้างบ้านพี่" โหสวรรค์มาโปรด วางช้อนทันที ข้าวไม่ทานแล้ว..รีบบอกน้อง พี่ไปก่อนนะน้อง เดี๋ยวไม่ทัน ดีใจมากๆ ก็ปลื้มมานานไม่คิดว่าจะมีโอกาสจะได้พบเจ้าชายจริง จากที่เคยมีโอกาสได้รับเสด็จ พระบรมโอรสาธิราชและพระชายา ที่ครูบาฯ และพระเทพฯ ที่คณะวิทย์ฯ ก็ไม่เคยได้เข้าเฝ้ารับเสด็จฯ พระบรมวงค์ศานุวงค์อีกเลย วันนี้เป็นโอกาสดีอีกครั้งจริงๆ หลังจากจอดรถบ้านพี่จิมมี่ก็รีบไปยืนรอท่านหน้าร้านกับพี่จิมมี่เกือบ 2 ชั่วโมง ระหว่างนั้นก็คุยกับคนที่ขับรถให้องค์ชาย ชื่อคุณบอย ขอบอกว่าโหวงเฮ้งดีมากๆ ก็เลยถามทั้งว่าได้รับคัดเลือกมายังไง ตื่นเต้นไหม ถามสารพัด ประหนึ่งเป็นนักข่าว 555 ก็ชอบเน้อ คุณบอยก็เลยเล่าเรื่ององค์ชายให้ฟัง โชคดีจังเลยที่คุณบอยเล่าให้ฟัง เจ้าชายทรงมีพระจริยวัตรงดงาม เหมือนที่คุณบอยเล่าจริงๆ เนี่ยแหละน๊า ความอ่อนน้อมถ่อมตน ไปไหนก็มีแต่คนรัก ต้องจดจำเจ้าชายไว้เป็นตัวอย่างสอนหลานๆ หลังจากจับกลุ่มคุยกัน ก็มีคนบอกว่าพระองค์กำลังจะเสด็จฯ ออกมาแล้ว และแล้ว...ยังจ้า พระองค์ยังไม่เสด็จฯ แต่เป็นหม่อมเจ้า ภีศเดช รัชนี ที่เราอยากเจอมานานมากๆ อยากเจอมากกว่าเจ้าชายอีก ท่านภีศเดช ทรงยืนประทับที่ประตูรถทางด้านซ้าย ส่วนเราก็ยืนทางด้านขวาของรถ เรียกว่าห่างไม่ถึงเมตรเลยล่ะ จากนั้นท่านก็ทรงมีปฎิสันถารกับคนรอบๆท่าน ตัวเองรู้สึกดีใจมากๆเลยที่ได้พบกับท่านเรียกว่ายิ้มไม่หุบเลยทีเดียวล่ะ ก็เลยรอจนท่านหันพระพักตร์มา จึงยกมือไหว้สวัสดีท่าน ท่านทรงรับไหว้ วินาทีนั้นดีใจมากๆ แล้วก็คาดไม่ถึงว่าพระองค์ท่านจะเสด็จฯเดินมาที่เราแล้วก็ตรัสถาม ว่ามาจากไหน หลังจากตอบท่านสักพัก ท่านก็เดินไปหาผู้หญิง 2 คน ซึ่งโชคดีมากเพราะถือรูปพระฉายาลักษณ์ของเจ้าชายมาด้วย ท่านภีศเดช จึงทรงเรียกให้ไปยืนด้านซ้ายของรถฝั่งเดียวกับองค์ชาย ทำเอาคนรอบข้างรวมถึงตัวเราด้วย ตาร้อนแผ่วกันเป็นแถว (คือที่บ้านมีเยอะ แต่ก็ไม่ได้เอาไปเนื่องจากไม่ทราบว่าจะโชคดีได้เจอกับเจาชายนิ) และแล้วก็ถึงเวลาที่เจ้าชาย ทรงเสด็จฯ ออกมา ทรงมีพระสิริโฉมงดงามจริงๆ เหมือนฝันเลย เจ้าชายตรัสกับหญิง 2 คนนั้น ท่ามกลางเสียงกรี๊ดของคนที่อิจฉารอบด้าน..เราด้วยน่ะ กรี๊ดในใจ หลังจากนั้นเจ้าชายก็ทรงหันพระพักตร์ มายังประชาชนที่รอเข้าเผ้า สายพระเนตร ทรงมองมาผู้ที่เข้าเฝ้ารับเสด็จฯ ทุกคน และทรงยกพระหัตถ์ไหว้ เนี่ยแหละมั่งที่ทำให้พระองค์ถึงเป็นที่รักของประชาชนคนไทยได้มากขนาดนี้ ส่วนเราเองก็รอจังหวะ จนเห็นเจ้าชายทรงหันพระพักตร์เรื่อยมาจนจะถึงเรา ในใจตอนนั้นตื่นเต้นมากๆ แล้วพระองค์ก็ทรงทอดพระเนตรหยุดมองเรา วินาทีนั้นบอกไม่ถูกจริงๆ เหมือนถูกสะกด คิดในใจ..ไม่ได้ฝันน่ะเนี่ย พอรู้สึกตัวเจ้าชายยังทอดพระเนตรที่เราอยู่นิ เรายังจำสายพระเนตรที่มองเราได้ดี เราเองก็เลยพูด สวัสดีค่ะ ท่านก็ตรัส สวัสดีครับ กับทุกๆคนแบบไม่ค่อยชัด เจ้าชายทรงทอดพระเนตรดูทุกคนที่ไปเฝ้ารับเสด็จฯ จริงๆ คนที่ไปวันนั้นโชคดีมากๆเลย นึกดูแล้วเจ้าชายท่านจะต้องเป็นพระมหากษัตริย์ที่ดีในอนาคตอย่างแน่นอน หลังท่านประทับนั่งในรถพระที่นั่ง เจ้าชายทรงลดกระจกลงเพื่อให้ประชาชนถ่ายรูปเจ้าชายได้ แล้วรถพระที่นั่งก็เคลื่อนออกไปงานพืชสวนโลกต่อไป มันเป็นเหมือนของขวัญหลังวันเกิดที่ดีที่สุดแล้วล่ะ ดีใจจนบอกไม่ถูก ขอบพระคุณกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ได้พบกับพระองค์ท่านทั้งท่านภีศเดช และเจ้าชาย และแล้ววันนั้นก็จบลงด้วยความแฮปปี้แบบสุดๆ ทำเอายิ้มไม่หุบจนถึงทุกวันนี้เลยล่ะ  เกือบลืม มีเพลงไอซ์กับโรสมาให้ฟังจ้าจาก Princess Hours ลองก๊อป ไปวางดูนะจ๊ะ
16 novembre I'm a fool by Pup potato (Princess Hours)ลองฟังดูนะจ๊ะเนื่องจากตอนนี้มีปัญหา ลง window media ยังไม่สมบูรณ์ ลองฟังดูนะเพราะมากๆเลย
31 octobre ยุทธการจับปูใส่กระด้งเหอะๆๆ และแล้วก็เสร็จสิ้นกระบวนการ หลังจากเริ่มสอนพิเศษ วิชาฟิสิกส์ และเคมี เด็ก ม.4 เป็นอันเสร็จสิ้นลงพร้อมกับอาการอ่อนระโหยโรยแรงแบบสุดๆ ก็แหม เด็กผู้ชาย 6 คนรวมตัวกัน แถมลูกศิษย์ก็ช่างพูดช่างคุยยิ่งกว่าเด็กผู้หญิงซะอีก เล่นเอาครูต้องใช้พลังเสียง..(ที่ไม่ค่อยน่ากลัว) แข่งกัน เพิ่งเข้าใจความรู้สึกของครูก็ตอนนี้แหละค่ะ ซูฮกครูรร. ที่มีเด็กผู้ชายจริงๆ กว่าจะทำให้เด็กหยุดพูดแล้ว ก็ต้องหากลวิธีที่ทำให้เด็กเข้าใจอีก ก็เลยจัดการด้วยการเอาขนมมาล่อซะ แล้วก็เปิดเพลงมาเปิดให้ฟังช่วงเบรค นึกแล้วก็ยังขำ เพราะครั้งที่เจอกันคาบแรก เริ่มสอน 5 โมงครึ่งพอผ่านไปได้สัก 3 ทุ่ม ที่เริ่มปากมากก็เริ่มสงบปากสงบคำด้วยอาการเหนื่อยล้าเต็มที แววตาบ่งบอกว่า ครูคับผ้มบ่ไหวแล้ว แต่มีรึจะรอดฝีมือครูเบน ช่วงนี้แหละ เด็กจะมีสมาธิสุดๆ เนื่องจากปากหยุดทำงาน สมองก็จะทำงานมากขึ้น ครูเลยจัดการเปิดเพลงกระตุ้น เด็ก ๆ request ขอเพลง El Niño ของทาทา กันใหญ่ โอ้ ..กรุณาฟังดูลูกศิษย์ฉัน อ่ะก็ได้ แต่ต้องเรียนต่อให้จนจบ 4 ทุ่มกว่าๆนะ เป็นอันตกลงกัน แต่อย่างว่าแหละ เด็กหนอ..ได้คืบจะเอาศอก และนับตั้งแต่นั้นมาก็กลายเป็นข้อตกลงพันธะสัญญาว่าครูเบนต้องให้เด็กฟังเพลงช่วงพักเบรคกับตอนทำแบบฝึกหัดไปด้วย แต่ก็โอเค เพราะครูก็ขอด้วย555 เพิ่งรู้ว่าอาชีพครูเนี่ยมันก็ดีตรงที่คำพูดของเด็กเท่านั้นแหละ พอเขาบอกว่า เข้าใจคับ แค่ฟังแค่นี้ก็ชื่นใจแล้วล่ะ หลังจากเรียนมานานจนจบครอส์ไปเมื่อวาน (เด็กเรียกร้องขอแถม ก็เลยแถมไปอีกเกือบ 6 ชั่วโมง) คาบสุดท้ายจึงค่อนข้างเฮฮาด้วยปาร์ตี้น้ำโค้ก และขนม เป็นอันว่าเสร็จภาระกิจจับปูใส่กระด้งภาคแรก ซึ่งตอนนี้เด็กๆกำลังเรียกร้องให้มีภาค 2 คือ..แบบว่า ครูขอเวลาพักฟื้นก่อนเน้อ หมดแฮงขนาด แต่ก็ประทับใจ ถ้าใครสนใจ..ลองเป็นครูสอนพิเศษเด็ก (ผู้ชาย) ดูดิ จะรู้ว่าโหด มันส์ ฮา 3 octobre หลับให้สบายนะ เป็นอีกครั้งที่ต้องรู้ว่าเพื่อนร่วมรุ่นดาราต้องมาจากไปอีกคน หลังจากตู่เพื่อนรักที่ดีที่สุดจากไปตั้งแต่ปี 43 คราวนี้ก็เป็นอีกคน พิศซี่ หรือพิศศุพร สาวน้อยผมหยักโศก
ตัวเล็กใส่แว่นตาอันหนา เพื่อนร่วมห้องสมัยอยู่รร. ดารา ความที่เป็นรร.สตรีล้วนและการเรียนแบบยกห้อง คือเรียน 4/1 5/1 และ 6/1 ร่วมกันมาตลอด 3 ปี ทำให้พวกเรา
สนิทกันมาก นั่นอาจเป็นเพราะวีรกรรมป่วนๆที่พวกเราสร้างกันไว้กลายเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเราทุกคนในวันนี้ไม่เคยทิ้งกัน ถึงบางคนจะอยู่ในต่างประเทศ แต่เราก็จะกลับมารวม
ตัวกันได้เสมอทุกครั้งไป "พิศซี่" สาวน้อย พยาบาล ต้องจากเพื่อนๆไปจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยเธอเสียชีวิตคาที่ ร่วมกับเพื่อน อีก 2 คน พอได้ข่าวก็สลดหดหู่ โทรตามเพื่อน
ร่วมรุ่น เพื่อไปร่วมไว้อาลัยให้กับเธอเป็นครั้งสุดท้าย มีใครจะรู้บ้างหนอว่าเราจะตายเมื่อไหร่ เพราะไม่มีใครตอบได้ บางทีใครจะไปรู้ว่าวันพรุ่ง หรืออาทิตย์หน้าเราอาจจะตายเหมือน
เขาก็ได้ คิดแล้วก็ปลง เราว่าสิ่งที่ดีที่สุดก็คือ อย่าติดค้างความรู้สึกกับใคร ใครที่เขาเคยทำอะไรกับเราไว้ ก็ให้อภัยเขาซะ เพราะไม่ฉะนั้นความรู้สึกที่เราโกรธ เกลียดเขา มันก็จะตาม
เราไปด้วยตอนเราตาย มันจะดีสักแค่ไหน ถ้าเราตายไปแล้วกลับรู้สึกดีที่ไม่ได้ติดค้างความโกรธ ความเกลียดไว้ในใจ ตัวเราคงตายอย่างสงบเนอะ บางคนอาจจะคิดว่าทำได้ยาก แต่เรา
เชื่อว่าคนเราก็มีทั้งส่วนดี และไม่ดีกันทั้งนั้น เราก็เลือกจำแค่ส่วนดีๆที่เขาเคยทำให้เรา แค่นี้มันก็สามารถทำให้เราลืมความโกรธเกลียดออกจากใจไปได้หมดแล้ว ทุกวันนี้คิดอย่างเดียวว่า
ทำดีกับทุกคนรอบตัวเราก็พอ จะได้ไม่เสียใจ เวลาที่เขาจากไปแล้วแต่เรายังไม่ได้เอ่ยแม้แต่คำว่าขอโทษ หรือเอ่ยความรู้สึกดีๆที่อยากจะบอกออกไป ความตายมันมาเร็วกว่าที่คุณจะ
คิดถึงมันนะ มันอยู่ข้างตัวเราทุกคนนั่นแหละ เชื่อเราเถอะ เรารับรู้รสชาติ ของความเจ็บปวดนั้นได้ดีตั้งแต่ตอนที่เสียเพื่อนที่รักที่สุดไป เธอเข้ารพ.กระทันหัน แล้วก็ไม่ฟื้นอีกเลยตลอด 21 วันจนกระทั่ง จากไป มันมีอะไรมากมายที่จะพูด แต่...มันก็...ไม่ทันแล้ว เรายังจำวันที่จับมือตู่แล้วพูดอะไรต่างๆทั้งที่รู้ว่าเพื่อนคงไม่สามารถรับรู้ได้ พอพูดเสร็จเรากลับเห็นน้ำตาของเพื่อนไหลลงมาอาบแก้ม และบีบมือเราไว้ แต่ตู่ก็พูดอะไรไม่ได้จนจากเราไป การสูญเสียครั้งนั้นเป็นบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตแล้ว..ถ้าคุณรักใคร ดูแลเขาไว้ดีๆ ดูแลทุกความรู้สึกของ "คนที่คุณรัก" และ"คนที่รักคุณ" เพราะวันหนึ่งเขาอาจจากไปในวันที่มันสายเกินไปแล้วก็ได้
"หลับฝันพบเจอแต่สิ่งสวยงาม นอนหลับอยู่ตรงปลายฟ้า สายลมจะโชยพัดมา ให้นอนสบาย" 8 septembre ก่อนมะลิบาน(เด็กขายพวงมาลัย) เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง หลังจากไปซื้อแหนมเนืองที่ร้านหนองคายหลังมอ. ก็ขับรถเลียบคันคลองมาก่อนที่จะถึงสี่แยก ปตท.เพื่อเลี้ยวขวากลับบ้าน ปรากฎว่าตาก็เหลือบไปเห็นเด็กขายพวงมาลัย นั่งห้อยขาบนราวสะพาน มองทอดสายมองน้ำที่คันคลอง เห็นแล้วก็นึกสะท้อนนี่แหละน๊า..คนเราเลือกเกิดไม่ได้ ถ้าเป็นลูกคนมีเงินน้องคงไม่ต้องมานั่งขายอย่างนี้ หน้าเศร้าได้จับใจจริง พอรถเราหยุดเพราะติดไฟแดง น้องเขาก็รีบกระโดดลงจากรถ ตะโกน พวงมาลัยไหมครับ หน้าตาที่เฉยเมย ตะโกนไปตามหน้าที่ของเด็กขายพวงมาลัย พี่ครับพวงมาลัยไหมครับ เด็กน้อยถาม ตาก็เหลือบเห็นปลาเส้นที่ซื้อมาจากพัทยา ก็เลยตอบไปว่าพี่ไม่เอาครับแต่พี่เอาปลาทาโร่ไว้ให้น้องทานก็แล้วกัน พร้อมกับยื่นให้ น้องเขาน้องทั้งตื่นเต้นพลางกล่าวขอบคุณแล้วยิ้มดีใจ ปากก็ถามอะไรเหรอครับ เราก็ตอบปลาทาโร่ครับเอาไว้กินนะ น้องก็ยิ้มหัวเราะปลาทาโร่ ปลาทาโร่ เด็กยิ้มดีใจแล้วเดินผ่านไปขายพวงมาลัยให้คันอื่น พอมองดูกระจกหลังเท่านั้นแหละ มันตื้นตันยังไงบอกไม่ถูกเด็กที่ดูหงอยๆ กับขายพวงมาลัยอย่างมีชีวิตชีวา เด็กน้อยยิ้มทักคนขับถึงแม้จะไม่ได้ซื้อก็ตาม บางครั้งชีวิตอาจจะมองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยที่เห็นจนชินตา แต่ถ้าเราลองให้ความสำคัญหันกลับมามองดูสิ่งเล็กๆนี้ เราก็จะรู้ว่าเรานะให้ความสุขกับคนรอบข้างได้เสมอ....จริงๆนะ 3 juillet สดใสกว่าเดิมจ้า หลังหายไปนานเนื่องจากภาระกิจรัดตัวโคตรๆ ก็เลยมาเปลี่ยน theme ใหม่ให้ดูสดใสซาบซ่าจ้า ยังติดวีรกรรมหมา หมาภาค 2 ไว้ก่อนน่ะจ๊ะ เวลาแทบไม่มีดูทั้งบอล ดูทั้งหลาน พูดถึงบอลวันเยอรมันกับอาร์เจนติน่ามันโคตรๆ ลุ้นสุดๆ ส่วนคู่ที่น่าสงสารเห็นจะเป็นคู่ออสเตรเลียกับอิตาลี เฮ้อ นาทีสุดท้ายแถมไม่ได้ฟาว์ลแต่กรรมการดันให้ยิงลูกโทษซะงั้น ส่วนทีมสุดโปรดอังกฤษก็กลับบ้านไปล่ะ เท่าที่ดูฟอร์มก็คิดว่าอังกฤษคงไปได้ไม่ไกล เพราะส่งลูกขาดๆเกินๆตลอด คงไม่ได้ดูพี่แบคของเราในบอลโลกอีก 4 ปีข้างหน้าแล้วล่ะ คงแก่เกินกว่าจะมาเล่น เฮ้อปิดฉากแบบไม่ค่อยโสภาซักเท่าไหร่ เอาเป็นว่ารอลุ้นว่าใครจะได้แชมป์ ส่วนเราขอเชียร์เยอรมันสุดใจขาดดิ้น รอดูผลก็แล้วกันเนอะ อืม.. เอาเป็นว่าว่างๆจะแวะมาเล่าเรื่องที่ค้างไว้ละกันนะจ๊ะ เออ เกือบลืมตอนนี้พี่ชายอ่ะฮั่นได้เป็นกัปตัน สายการบินญี่ปุ่น ANA แล้วเด้อ ถ้าผู้ใดอยากซื้ออะไรก็ลองโทรมาหาละกันนะจ๊ะ ถ้าหาซื้อได้นะ
   25 février Hero..HERO By: Mariah Carey There's a hero, If you look inside your heart, You don't have to be afraid Of what you are. There's an answer, If you reach into your soul, And the sorrow that you know Will melt away. And then a hero comes along With the strength to carry on. And you cast your fears aside And you know you can survive. So when you feel like hope is gone. Look inside you and be strong. And you'll finally see the truth, That a hero lies in you. It's a long road, When you face the world alone, No one reaches out a hand For you to hold. You can find love, If you search within yourself, And the emptiness you felt Will disappear. And then a hero comes along. With the strength to carry on And you cast your fears aside. And you know you can survive. So when you feel like hope is gone. Look inside you and be strong. And you'll finally see the truth, That a hero lies in you, Lord knows, Dreams are hard to follow. But don't let anyone, Tear them away. Hold on, There will be tomorrow. In time, You'll find the way. And then a hero comes along. With the strength to carry on And you cast your fears aside. And you know you can survive. So when you feel like hope is gone, Look inside you and be strong. And you'll finally see the truth, That a hero lies in you. That a hero lies in you. 14 février Happy valentine's day จ้าและแล้ววันวาเลนไทน์ก็เวียนมาอีกครั้งในปีนี้ ยังจำได้ดีว่าปีที่แล้วเป็นวันวาเลนไทน์ที่พิเศษที่สุด วันที่ได้อยู่พร้อมหน้ากับเพื่อนๆ ก่อนวันวาเลนไทน์หนึ่งวัน ยังขะมักเขม้นทำขนมกลีบลำดวนอบเทียนหอม เกือบถึงตีสองใส่กล่องเตรียมไว้ให้เพื่อนๆและคนที่รู้จัก พวกเราพากันไปร้านเดิมๆที่ไปประจำ วันนี้ดูพิเศษตรงที่ร้านตกแต่งด้วยสีแดงและดอกไม้ มีพวกพี่ๆน้องๆ วงดนตรีซ้อมเพลงพิเศษ เพื่อร้องคืนนี้กันอยู่ ร้านนี้เป็นร้านที่เรามากันได้ 4 ปีกว่าๆแล้ว ความรู้สึกมันเลยผูกพันเหมือนพี่ น้องไปเสียแล้ว ยังจำได้ว่าพวกเรายังไปถ่ายสติกเกอร์หน้าร้านกันอย่างเฮฮา พอจะกลับเราไปต่อกันที่ร้านกาแฟ Brown Bean เป็นที่ประทับใจมากเลยแหละ ได้คุยกับพี่ๆเรื่องที่ต่างคนไปบวชมาในบรรยากาศข้างริมน้ำปิง กินข้าวเหนียวหมูทอด น้ำพริกหนุ่มที่ไปซื้อมาจากกำแพงดิน ตอนนั้นรู้สึกเลยว่าปีนี้เป็นปีที่พิเศษเนอะ ได้มาอยู่กับคนที่เรารักและเคารพทั้งนั้น นั่งพูดคุยกัน ความทรงจำดีๆเวลาที่พี่สอนเรื่องชีวิต เรื่องธรรมะ ยังจดจำอยู่ถึงตอนนี้ แต่ปีนี้รู้แล้วว่าคงไม่เหมือนเดิม เพราะเพื่อนฝูงต่างแยกย้ายไปมีคนพิเศษกันหมด จะให้มาเฮฮาด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนคงเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว ว่าไปปีนี้ก็เลยถือเป็นอีกปีที่พิเศษอีกปีนะที่จะได้รสชาติเหงาอีกแบบ โฮะๆ อีกหน่อยก็คงชินเนอะ.. ไปฟัง Soulmate : playground ดีก่า ไงขอให้ทุกคนมีความสุขกันมากๆนะจ๊ะ Happy Happy 9 février วีรกรรมหมา หมา ตอนกำเนิดแก็งค์หมาสุดแสบวันนี้ขอรวมพลคนรักหมา มาเมาท์พฤติกรรมหมา หมา อันน่ารักน่าชังซะหน่อย ถ้าคนเลี้ยงหมาคงมีความสุขที่ได้เมาท์เรื่องมัน แหมก็มันทั้งซื่อสัตย์ แล้วก็รักเจ้าของมันจริงๆชอบที่จะมองตาหมา เพราะตามันจริงใจกับเราที่สุดแล้ว วันนี้ก็เลยขอเมาท์มันซะหน่อย ที่บ้านถ้าจะนับหมาที่เลี้ยงมาก็คงเกินร้อยตัวไปแล้ว แต่คัดมาแต่ตัวเด็ดๆ มาเล่าสู่กันฟัง รายแรกพี่หมี หมาสีดำขนปุย เป็นหมาที่ฉลาดมั่กๆ อาจะชอบพานั่งรถไปขายของด้วย จนคนติดใจในความฉลาดของมันเป็นแถวๆ พี่หมีจะได้รับสิทธิพิเศษในการเข้าร้านอาหารร้านหนึ่งเป็นประจำ ประมาณว่า หมาไฮโซ มีที่ประจำสำหรับมันโดยเฉพาะ รักกันขนาดกิน นอนด้วยกันเลยว่างั้นเถอะ ตัวถัดมาซึ่งถือว่าเป็นตัวแรกที่พ่อให้แม่เอาแหวนวางจำนำไว้ก่อนซื้อหมาเชียวละ ด้วยความกลัวว่าหมาจะถูกขายไปก่อน (อะไรจะปานนั้น..พ่อฉัน) เรื่องของเรื่องคือไปเดินตลาดกับแม่แล้วเกิดไปถูกใจเจ้าโมเม หมาเรียบร้อย ดัชชุนด์ พันธ์ไส้กรอก ตัวละ 1200 เข้าอย่างจัง พ่อต้องรีบแจ้นกลับบ้านมาเอาตังค์ที่บ้านไปไถ่แหวนแม่ออกมา พ่อรักขนาดอุ้มหอบไปทุกที่ เจ้าโมเมได้สิทธิพิเศษขั้นได้นอนกับพ่อกับแม่ทุกคืน ประคบประหงมสุดๆ หมาที่เลี้ยงมาทุกตัวที่นอนจะต้องมีทั้งหมอน ผ้าห่มครบพร้อม เปิดพัดลมให้อีกต่างหาก เคยมีคนบอกว่าอิจฉา หมาบ้านนี้จริงๆ หลังจากโมเมมีหน๋อมแหน๋ม หมา alert สุดๆ หมาเพศผู้พันธ์เดียวกันมาเป็นสามีมัน ชีวิตก็หักเห มีเหตุจำเป็นระเห็จไปอยู่กับน้าที่แม่ริม แค่วันแรกมันคงคิดถึงบ้านมากหนีจากบ้านน้าที่แม่ริมเดินกลับมาที่บ้าน แม่ตกใจมาก คิดดูสิจากแม่ริมมันคงไม่อยากจากเราไปจริงๆ ก็เลยเลี้ยงจนหมดอายุขัยของมัน
แต่ต่อไปนี้คือเรื่องแก็งค์หมายุคสุดแสบที่สุดเท่าที่เคยมีมา เริ่มต้นด้วยไพรอท หมาพันธ์ดัลเมเชียน หมาอารมณ์ดี สไตล์หมายิ้มที่พี่ชายซื้อมาตอนที่อยู่กองบิน 41 มันเป็นที่รู้จักของคนที่นั่นดี เพราะเวลาพี่เอกไปทำงานก็จะเอามันไปด้วยและมันจะชอบแอบกระโดดหนีจากหลังกระบะทุกครั้งไป เคยมีครั้งหนึ่งหายไป 3 วัน ทหารหากันแทบแย่ ช่วงนั้นพี่เอกต้องย้ายไปเป็นครูฝึกก็เลยตัดสินใจระเห็จไพรอทจากชีวิตทหารมาอยู่ที่บ้าน ไพรอทเป็น หมาตะกละสุดๆ จำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง ประมาณว่าเธอคงหิวมาก หลังจากกินข้าวจานแรกหมด ความฉลาดเธอเริ่มส่อ เธอเริ่มเคาะถ้วยชามดังเป๊งๆ สนั่นลั่นบ้าน เราก็เลยจำยอมต่อให้อีกชาม แต่อย่าชะล่าใจเพราะไม่แค่ 2 แต่มันล่อไป 4 เอาแบบว่าแกเลิกเคาะถ้วยเคาะชามซะทีได้ไหม นี้มันชามที่ 4 แล้วน่ะ ซะพักอาการเริ่มออก มันนิ่ง นิ่งจนผิดสังเกตุ โอ้โห สักพัก อ้วกเจ้าค่ะ เป็นไงล่ะหง่อยไปหลายวัน ชูชกไพรอทเลยเข็ดกับการกินแบบไม่ยั้งไปนาน อาการซ่าๆมันยังไม่ออกมาจนมันมีลูกมารวมตัวเป็นแก็งค์สุดแสบอีก 2 ตัว ตัวแรก พี่รวยหรือมารวย เกิดจากความไม่รักดีของไพรอท ที่เอาไปผสมพันธ์แท้แต่ไม่ติด (ขอบอก..ตอนไปผสมตกใจมากไม่เคยเห็นอันนั้นของหมามาก่อน ทำไมมันยาวจังง่ะ ยาวจริงๆนะ เห็นแล้วขนลุก 555) รวยหรือพี่รวย หมาเพศผู้สีดำเกิดจากพ่อมันพันธ์ boxer รวมกับ ดัลเมเชียนได้เป็นมัน หน้าตามันละเมียดไปทางลาบาดอร์ซะมากกว่า ขนาดสัตวแพทย์ยังบอกว่ามันคือลาบราดอร์เลย พี่รวยจะสีดำยกเว้นหน้าอกจะเป็นลายจุดเหมือนแม่มัน พี่รวยฉลาดแบบพี่หมีมาเลย มันจะเป็นหมามารยาทดี เพราะเวลามันนั่งมันจะเอาขาไขว้กันเหมือนนั่งพับเพียบ แต่อยากให้นอนน่ะ ขอเมาท์ หมาตะกูลนี้นอนหงายท้องแบบหมาตายทุกตัว ดูแล้วฮาดี แถมมันไม่ธรรมดา ทั้งกรน ทั้งละเมอสารพัด กลุ้มใจจริงๆว่าเลี้ยงคนหรือเลี้ยงหมากันแน่ พี่รวยมักมีท่าไม้ตายที่จะให้คนใกล้ชิดมันต้องใจอ่อนยอมสละชิ้นเนื้อหรือขนมจากมือมาให้มัน วิธีการของมันง่ายๆ ถ้าเธอเจอเหยื่อที่มันหมายตา (ก็เรานั่นแหละ) มันจะเริ่มมานั่งใกล้ๆ แล้วใช้สายตาเว้าวอน อ้อนให้เห็นใจ ถ้าไม่ได้ผลมันจะเริ่มแผนสอง มันจะเอาคางของมันคืบคลานมาวางบนตักแล้วแบบเราไม่ทันตั้งตัว แล้วใช้สายตาเว้าวอนเราไซโคลอีกทาง มันจะนิ่งไม่ขยับเขยือนเลยทีเดียว แต่ถ้าใครยังไม่ใจอ่อนแผนสุดท้ายที่เราต้องจำยอมมัน คือมันจะสร้างน้ำยืดไหลออกมาทางมุมปากเล็กน้อย แล้วค่อยย้อยเป็นสาย ดูแล้วทุเรศจริงๆ ถ้าถึงขั้นสุดท้ายก็ต้องจำยอมสละของกินให้มันแล้วล่ะ แต่มันขายหน้าจริงๆนะ ชอบไปทำกับแขกที่มาบ้าน นี้ขนาดกินดีอยู่ดีแล้วน่ะเนี่ย เนี่ยแหละที่เรียกว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น วีรกรรมมีอีกเยอะไว้จะมาเมาท์ให้ฟัง เอาเป็นว่าไปเมาท์ลูกตัวที่สองของ แม่รอทครอกถัดมา น้องเล็กสุดแสบมันได้แม่มาทุกอย่างแต่ไม่ใช้พันธ์แท้เหมือนไพรอท เนื่องจากความไม่รักดีของมันรอบสอง หมาดัลเมเชียนตัวผู้ ที่ตามันจะมีวงสีดำรอบตา ก็เลยเป็นที่มาของชื่อ ตาป่าม ป่ามหมาน้องนุชสุดท้อง ทั้งซน ทั้งดื้อ กัดข้าวของกระจาย จำได้ว่ามันกัดรองเท้าแสนแพงของฉันทั้งที่เพิ่งซื้อมาได้ 2 วัน แสบจริงๆ พี่ป่าม มักจะเป็นลูกน้องของพี่ชายมันพี่ไปไหน น้องไปด้วยตามกันเป็นเงา รักกันสุดๆ พี่ป่าม มีลักษณะชอบน้อยใจ อย่าทำให้มันน้อยใจน่ะ เพราะมันจะไม่ยอมกินข้าว ถึงขั้นว่าบางครั้งต้องป้อนเลยทีเดียว แถมมันจะทำตาแดงๆ อันนี้แหละแปลก มันทำตาแดงๆได้ไง และแล้วเมื่อครบทีม 3 ทหารเสือแล้วปฎิบัติการสุดแสบกำลังจะเริ่มต้นขึ้น to be continuous…ในตอน หมาเริงร่า …หมาเที่ยวคาร์ฟูร์ 23 janvier ทริป ปาย Vol. 2 วันที่ 2 ของทริปจ้า บรรยากาศยามเช้าข้างนอกของวันใหม่ เต็มไปด้วยหมอกสีขาวโพลนเต็มไปหมดจนแทบมองไม่เห็นทาง หลังจากพักเอาแรงบนเตียงแสนนุ่ม แทบจะทำให้พวกเราไม่อยากลุกจากเตียงไปทำกิจกรรมที่นัดกันไว้เลย นี่แหละน๊า ANO ทำพิษ ต้องทนฝืนลุกจากเตียงมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปปั่นจักรยานตามที่นัดกัน ระหว่างรอพี่เอกมารับเกรซ (พวกเราขอหนีบไปด้วย) ก็เลยไปยืนที่สระน้ำ ก็ได้ยินว่า วันนี้บ่ล่องแพแฮ๋มก๋า พอหันไปก็เห็นลุงทอแพ พาลูกค้าทอผ่านหน้ามา ดีใจมากเลยตะโกนคุยกับลุงอยู่สักพัก เฮ้อ ความรู้สึกดีจริงๆ สังคมชนบทไม่มีการเสแสร้งหรือใส่หน้ากาก เนี่ยแหละเสน่ห์ของเมืองปายจริงๆ หลังจากโบกไม้โบกมือลาลุงก็ได้เวลาไปปั่นจักรยานแล้ว มีเรา ออน เกรซ พี่เอก ปั่นไปตามทาง จุดหมายคือวัดพระธาตุแม่เย็น ซึ่งเราต้องปั่นข้ามสะพานแม่น้ำปาย กำลังปั่นข้าม ตาก็เหลือบเห็นคุณลุงที่ทอแพเราแล้วตกน้ำเป็นคนแรกยืนเก็บแพอยู่ ก็เลยตะโกนทักทาย โบกไม้โบกมือลุง เพื่อนๆแซวว่า แกมาปายไม่กี่วันรู้จักเขาไปทั่วปายแล้ว จริงๆแล้วเพราะความกันเองของคนในพื้นที่มากกว่าทำให้เราใกล้เขาได้มากขึ้นหลังจากปั่นได้สัพักอาการเริ่มออก เริ่มบ่งบอกถึงความชราภาพที่คืบคลานเข้ามา เออ ..เรานี่ท่าจะเริ่มแก่ลงละแฮะ แต่บรรยากาศที่มีทุ่งข้าวกับชาวนาอยู่สองข้างทางนี่ก็ทำให้หายเหนื่อยไปเหมือนกัน ทางไปวัดเป็นทางที่ค่อนข้างชันมากๆ ทำเอาเกรซและพี่เอกขอตัวกินข้าวรอข้างล่าง ส่วนเรากับออนก็เลยก็ขอเดินขึ้นบันไดประมาณ ร้อยกว่าขั้นเห็นจะได้ ยังเมาท์กันว่าใครเป็นแฟนเรานี้ ท่าทางต้องฮึกน่าดูเนอะ ขอบอกว่าแทบรากเลือด..สุดยอด นั่งพักกับออนอยู่สักพัก แล้วมองหน้า เราขึ้นมาได้ยังไงเนี่ยแก..หลังจากนมัสการพระธาตุเสร็จก็มานั่งชมวิว เมืองปาย ที่นี่เห็นเมืองปายทั้งเมืองจริงๆ ใครไปเที่ยวก็อย่าลืมแวะเที่ยวน่ะจ๊ะ สวยมั่กๆเลย สักพักจะหาเหยื่อพากลับแต่ก็ไม่มีเลยตัดสินใจเดินลงอีกรอบ แต่ไม่ค่อยเหนื่อยมาแล้วเพราะรีบโทรหาเกรซสั่งกับข้าวรอฉันไว้เลยน่ะแก หิวมากกกก หลังกินเสร็จสรรพก็ปั่นกลับ ไปยังที่นัดหมายคือร้าน All About Coffee นั่งดื่มกาแฟ ชา บรรยากาศชิลล์ ชิลล์ ร้านน่ารักมากส่วนของทานที่นี้ก็อะไร มีโปสการ์ดน่ารักอยู่มากทีเดียว ก็เลยหยิบแผ่นโปสการ์ดรูปโฆษณาสมัยก่อน มาเป็นของฝาก จากนั้นก็ข้ามไปหาโปสการ์ดแผ่นใหญ่แล้วเขียนส่งหาตัวเอง ถ่ายรูปสักพักก็เอาจักรยานไปคืน เพื่อจะไปน้ำตกหมอแปงต่อ ทางไปก็ผ่านวัดน้ำฮูตรงไปเรื่อยๆ น้ำตกสูงมากแต่ก็ค่อนข้างน้ำน้อยน้อยไปหน่อย ถ่ายรูปเสร็จสักพักก็เดินกลับมาเจอเด็กดอยนั่งกันเต็ม ไปสะดุดเด็กคนหนึ่งที่มีแผลเหมือนไหม้เต็มตัว เห็นก็สงสารเลยบอกว่าเดี๋ยวพี่เลี้ยงซาลาเปาน้องๆเอง เด็กๆดีใจมากเลยหมดตังค์ไป 50 บาท แต่เทียบไม่ได้กับรอยยิ้มของเด็กๆเลย เงิน 50 บาทซื้อความสุขคนได้ตั้ง 10 คน ดีจัง..เสร็จแล้วเราก็มุ่งหน้ามาที่ศูนย์วัฒนธรรมจีน-ยูนาน แวะซื้อตุ๊กตาฉี่ได้ แล้วก็มาเล่นชิงช้ากัน ชิงช้าที่นี้แปลกมาก มีให้เห็นในรูปน่ะ เล่นได้ถึง 4 คน ตอนนั่งน่ะมันเสียวมากเลยเพราะพอเหวี่ยงขึ้นที่สูง เราสามารถเห็นวิวเมืองปายได้อีกความรู้สึกหนึ่ง สนุกดีชอบๆอยากให้มีชิงช้าแบบนี้มั่ง อ่ะๆ เที่ยวมามากก็หิวล่ะสิก็เลยไปกินส้มตำหน้าอำเภอ ขอบอก..อร่อยมากๆ คิดแล้วน้ำลายยังสออยู่เลย ทุกคนลงมติว่าทริปนี้ร้านนี้อร่อยสุด หม่ำเสร็จสรรพพากันไปกองเลน ที่เที่ยวข้างทาง กองเลนคือ ดินที่ถูกกัดเซาะเป็นร่องลึกคล้ายหน้าผาติดต่อกัน แม่เจ้า..เหนื่อยมากๆกว่าจะเดินถึงแล้วก็ไม่เจออะไรนอกจากกองดิน มองหน้ากันแล้วบอกว่า แค่เนี่ยน่ะ คือสภาพแต่ล่ะคน จะตายเอาให้ได้เดินมาเพื่อมาดูกองดินเนี่ยน่ะ อ่ะ มาถึงที่ก็เลยแชะสักพักแล้วก็กลับเพื่อไปส่งพี่ทั้งสองลงอ่าง..เฮ้ยไม่ใช้ไปทำสปาขัดสีฉวีวรรณ ส่วนคุณน้องทั้งหลายก็ไป โป่งน้ำร้อนกัน ที่นี้ได้เจอคนแก่จากแคนาดา น่ารักมาก คุยกับเขาๆก็ประทับใจเมืองไทยมากมาปีที่ 5 แล้ว เพราะตอนนี้ที่โน่นหนาวมาก นึกแล้วก็ดีใจเวลาเห็นเขาชมเมืองไทย คนจะได้มาเที่ยวบ้านเราเยอะๆ เนอะ อ่ะ ..นั่งแช่น้ำร้อนกันสักพักก็ได้เวลาเกือบ 5 โมง คงต้องกลับเชียงใหม่สักที ก็เลยเดินทางกลับเชียงใหม่โดยสวัสดิภาพ..แต่แรงยังไม่หมดเจ้า..กลับมาก็ขอไปกินข้าวที่เฮือน งานนี้ไปปะคารมพ่อหนุ่ม 4 คนเพื่อนต่างถิ่นของออนมา คุยสนุกสนานเฮฮาก็ได้เวลากลับไปนอน..ทริปนี้สนุกจริงๆ(คู่ใครก็ม่ายรู้..หวานซะจนน้ำตาลเรียกพี่จ้า)
ทักทายหมาน..หมานกับทริป ปายจ้า Vol.1The letter no. 1 และแล้วความสำเร็จก็มาถึงหลังจากพยามหลายครั้งในการเข้า msn space สำหรับคนที่เรื่องคอมไม่ค่อยจะได้เรื่องเร้ย ดีที่มีน้องมาช่วยสอนตอนนี้กำลังศึกษาอยู่น่ะจ๊ะ ใครพอมีความรู้ก็เข้ามาบอกล่ะกันน่ะจ๊ะ อืม ไหนๆก็เป็นฉบับแรกก็ขอพูดถึงทริปประทับใจที่เพิ่งผ่านมาไม่น๊าน..ไม่นานตอนธันวานี้เอง แหมก็นานทีจะได้ไปเที่ยวไกลกับเพื่อน หลังจากไปภูกระดึงกับเพื่อน ปี 43 แล้วก็ไปสิงค์โปร์ตอนปี 46 แล้วก็ไม่เคยไปไหนไกลๆอีกเลย มีคราวนี้แหละที่ปิดวันรัฐธรรมนูญ เลยวางแผนไปปายกัน ตื่นกันแต่เช้าออกไปก็แวะเที่ยวตั้งแต่เจ้าแม่กวนอิม แวะดูวิวข้างทาง มาห้วยน้ำดัง จากนั้นก็ตรงเข้าสู่เมืองปาย เลยมีโอกาสแวะไปหาฝน เพื่อนที่ได้แฟนเป็นชาวต่างชาติ ตอนนี้เธอเป็นคุณนายเจ้าของรีสอต The countryside ที่ปายไปแล้ว หลังแวะเยี่ยมเยือนพอหายคิดถึง ก็..กองทัพต้องเดินด้วยท้องก็เลยไปกินร้านน้องเดียร์ ซึ่งร้านใกล้กับวัดน้ำฮู จึงแวะไปนมัสการซึ่งวัดนี้เป็นวัดที่พระนเรศวรสร้างให้พระสุพรรณกัลยา วัดนี้แปลกตรงที่มีน้ำออกตรงที่เศียรพระด้วย หลังจากถวายสังฆทาน คุยกับเจ้าอาวาสเสร็จก็ลากลับ แหมๆมายังไม่ได้เห็นบ้านพักเลย วาดภาพไว้สวยหรูเพราะน่าจะสมกับราคา พอถึงที่ปุ๊บ โอ้..โหแห้งอย่างกับมะนาวไม่มีน้ำ เขาบอกว่าทุกที่โดนเหมือนกันหลังเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่ผ่านมา แต่เปลี่ยนใจก็ไม่ทันซะแล้วเพราะที่อื่นเต็ม ก็เลยเข้าพักแต่พอเห็นข้างในห้อง อืม สวยมากๆเลย โดยเฉพาะห้องน้ำเป็นที่โดนใจ 4 สาวเป็นที่สุด จากนั้นพวกเรา 7 คนจึงเดินทางไปบ้านตาลเจ็ดต้นสถานที่ล่องแพ และที่นี้เราก็ได้เจอนังหมา alert ตัวหนึ่ง ขอบอกว่ามันไฮเปอร์มั่กๆ มันเที่ยวไล่กัดกางเกงทุกคน อ๊ะ..เราก็คนรักหมาเลยอาสามาช่วยไล่ เป็นไงละ..ก็โดนมันงาบนิ้วยาวไปตั้งข้อกว่า กัดเสร็จมันยังวิ่งตามแพพวกเราอีก เฮ้อ ท่าทางจะเคยทำกรรมกับมันมา แต่ก็คิดถึงมันน่ะไม่ใช่ไรหรอกเพราะเพื่อนบอกว่าจำมันไว้ด้วย เผื่อแกน้ำลายฟูมปากคืนนี้ฉันจะได้มาตัวมันถูก 555 และแล้วการผจญภัยก็เริ่มขึ้น นั่งแพไปกับเกรซ พี่เอก ส่วนอีกแพก็มีนก ออน พี่เต่า พี่พิสุทธิ์ สนุกจริงนะ นั่งดูบรรยากาศมีตื่นเต้นเร้าใจบ้างเพราะลุงที่แพเราชอบชนโน่นชนนี่ และแล้วก็มาถึงช่วงอันตรายแพเราถูกน้ำซัดเข้าข้างแพอย่างรวดเร็ว แพไปติดกับขอนไม้ ตอนนั้นคิดได้อย่างเดียวทำยังไงไม่ให้ตกน้ำ เพราะลุงคนที่แพด้านหลังตกน้ำไปแล้ว ก็เลยกระโดดขึ้ตกขอนไม้อย่างรวดเร็ว ลากเกรซ กับพี่เอกมาด้วยก่อนแพจะพลิกคว่ำ นาทีเร้าใจมากๆ หลังจากฟันตอไม้ที่ทำให้แพคว่ำเสร็จ ก็นั่งชมบรรยากาศต่อด้วยใจตุ๊มๆ ต่อมๆ บรรยากาศเมืองปายดีมากๆ เวลาเราทอแพผ่าน ก็จะมีคนมาโบกมือให้ตลอดทาง ไอ่เราก็ชูจนจักแร้แห้งเลยล่ะ สนุกมากๆ เป็นเมืองที่มีชีวิตที่เรียบง่ายดีจัง ประกอบกับตัวเองเป็นคนชอบเที่ยวแนวป่า ธรรมชาติ มากกว่าทะเลก็เลยยิ่งประทับใจในความงามของเมืองทะเลหมอกที่นี้ หลังจากร่ำลาลุงทอแพเสร็จ ก็กลับที่พักอาบน้ำอายท่า เพื่อเตรียมตัวไป CAFÉ DEL DOI ฝนโฆษณาว่าสนุกมาก วันนี้มีดีเจมาด้วยนะแก โฆษณาสุดฤทธิ์ ทางไปค่อนข้างน่ากลัวมากไม่มีไฟข้างทางเลย เราคิดกันว่าใครมาเที่ยวนี้จะโดนฉุดไหมเนี่ย พอเข้าไปปุ๊ป ถึงกับอึ้ง ตลกมากที่พวกเราใช้สายตาในการพูดคุยกัน และเกิดการตกลงทางสายตาว่า.. ไปตี่อื่นกันเต๊อะ 555 อยากรู้ต้องลองไปน่ะจ๊ะ คือมันไม่ใช่สไตล์พวกเราน่ะ เลยไป B-Bop เป็นสไตล์เรกเก้เบาๆ อืมถึงแม้ดนตรีจะติสจนง่วงไปหน่อย แต่ก็โอเคกว่าอันแรก เกือบเที่ยงคืนเราจึงกลับแต่เรื่องไรจะให้นอนง่ายๆล่ะจ๊ะ เด็กกิจกรรม..ฉายาที่พี่พิสุทธ์ให้ (รู้มาจากนกน่ะ)ด้วยการรบเร้าและชักแม่น้ำมาหมดทุกสายว่า สนุกน่ะ ความพยายามก็สัมฤทธิ์ผล กลับไปเล่น ANO กัน แรกๆยังงง พอเข้าที่ปุ๊ป..โอ้แม่เจ้า หัวเราะกันลั่น งานนี้ต้องยกให้พี่เต่า เพราะไพ่เต็มมือแต่ไม่มี Draw two อย่างฮา เล่นถึงตี 2 กว่าท่าทางจะหมดแรงกัน เลยแยกย้ายกันเข้านอนเอาแรง เพื่อเตรียมตัวปั่นจักรยานตอนเช้าวันรุ่งขึ้น l*•ิ_•ิ*l หัวหน้าแก็งค์หมายิ้ม |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
Envoyer un message privé
S'abonner au flux RSS
Conseiller à un ami
Ajouter à Mon MSN
Ajouter à votre réseau
Inscrivez-vous à des alertes|
|
